Anoreksja i bulimia
Chciałoby się rzec, iż anoreksja i bulimia to dwie strony tego samego medalu, bądź dwa bieguny tego samego zagadnienia, lecz po głębszej analizie stwierdzić trzeba, że różnica między nimi nie jest aż tak oczywista. Przyczyny podatności na te zaburzenia są bardzo różne i sięgać mogą już wczesnego dzieciństwa. Często dotyczą wzorców osobowych kultywowanych nieświadomie przez całe życie, bądź głębokich problemów wewnętrznych, z których wiele osób nie zdaje sobie po prostu sprawy. Ogólnie rzecz biorąc, obie „choroby” są zaburzeniami psychicznymi dotyczącymi spożywania pokarmów i łaknienia. Kiedy mówimy o anoreksji mamy na myśli tzw. „jadłowstręt psychiczny”. Charakteryzuje się on przekłamaną, nieadekwatną oceną własnego ciała, która mobilizuje do powstrzymywania się od przyjmowania pokarmów. Co ciekawe, anoreksja nie dotyka konkretnej grupy społecznej, lub konkretnego środowiska. Badania wskazują jednak, że znacznie częściej zapadają na nią dziewczęta, niż chłopcy. Wiekiem, kiedy ludzie są szczególnie narażeni na pojawienie się tego zaburzenia jest wiek dojrzewania (u kobiet między 12 a 21 rokiem życia). Anoreksja zaczyna się często niewinnie. Młode kobiety nie zawsze akceptują swoje pełniejsze kształty uwydatniające się w okresie dojrzewania. Podejmują więc różnego rodzaju wysiłki związane z powstrzymaniem się od spożywania pokarmów, które dodatkowo wzmacniają wyczerpującymi ćwiczeniami fizycznymi. Co ważne, przez cały czas, bez względu na rzeczywistą masę swego ciała, osoby cierpiące na anoreksję są przekonane o swojej nadwadze. Bez odpowiedniej pomocy i wsparcia ze strony otoczenia anoreksja może zakończyć się nawet śmiercią.
Bulimia jest zaburzeniem polegającym z kolei na niekontrolowanym spożywaniu pokarmów. Charakteryzuje się nienaturalnymi napadami głodu, które muszą zakończyć się jego zaspokojeniem. Zaspokojenie to nie stanowi jednak dla bulimików ulgi. Ich choroba przypomina raczej nieustanną walkę z własnym ciałem, niż łapczywe zaspokajanie głodu. Epizody żarłocznego przyjmowania pokarmów bardzo często kończą się długą wizytą w toalecie i wymuszonymi wymiotami. Wbrew temu, jak się powszechnie uważa bulimia nie dotyka jedynie osób z dużą nadwagą. Jej ofiarami padają osoby szczupłe, często piękne młode kobiety, a nawet dziewczęta.
Anoreksja i bulimia to zaburzenia, które wymykają się sztywnym ramom definicji. Każdy chory przeżywa je na swój sposób. Całkowite wyleczenie często zależy od predyspozycji własnych pacjenta. Jeśli chodzi o walkę z tymi zaburzeniami, to na pierwszym miejscu eksperci stawiają profilaktykę. W leczeniu właściwym konieczne jest sięgnięcie po zaawansowane metody psychoterapii i psychologii klinicznej, posiłkowane również leczeniem farmakologicznym.
